Een zwoele blik en een verleidelijke glimlach, en dat van een kuise priester: kalenders met twaalf afbeeldingen van een sexy priester zijn al decennialang een hit in Rome. Maar wat blijkt: de man op de voorkant van de kalender is helemaal geen echte priester. “Het was een grap”, vertelt Giovanni Galizia in een interview met de Italiaanse krant La Repubblica.


Wie in Rome is geweest, heeft ze ongetwijfeld zien hangen: de kalenders met knappe priesters. “Ze zijn heel populair”, zegt een verkoper bij een kiosk aan de Via del Plebiscito in Rome. De kalenders gaan hier voor 10 euro als warme broodjes over de toonbank. Twee meiden staan er giechelend naar te kijken. 

Geen priester, maar steward

Twaalf jonge mannen in een zwart priesterkleed met witte boord, ook wel een Romeinse boord genoemd, staan op de kalender: voor iedere maand een andere jongeman. Op de voorkant van de kalender staat Giovanni Galizia. Nu zegt hij in een interview met La Repubblica: “Ik kan je verzekeren dat ik nooit priester ben geweest.” Galizia verdient de kost als steward. 

Hoe komt hij dan op de voorkant van de kalender? In 2004 ontmoette Galizia de fotograaf van de kalender, Piero Pazzi, die steden wilde vastleggen door middel van een fotoserie. In Venetië fotografeerde hij gondeliers, voor een andere kalender wilde hij priesters vastleggen. Op den duur vroeg de fotograaf of Galizia mee wilde doen met de serie, vertelt hij aan de Italiaanse krant. “Het was een grap. Hij had al het materiaal al klaar.”

Tussen de foto’s van de priesters staat informatie over het Vaticaan verstopt. Pazzi ergert zich aan toeristen die zich niet verdiepen in de plek waar ze zijn. Met zijn kalenders probeert hij toch nog wat informatie te verspreiden. 

Dat de priesters zo’n succes zouden worden, had hij niet verwacht. Ook onder protestanten doet de kalender het goed. Op het hoogtepunt van de verkoop, rondom 2010, werd de kalender zo’n 75.000 keer per jaar verkocht. En nog altijd is de verkoop stabiel, zegt Pazzi. Hij ontkent overigens een religieuze boodschap te willen verkopen: de kalender is voor iedereen. En hoewel hij overal rondom het Sint Pietersplein in Rome te koop is, heeft het Vaticaan niets met de kalender te maken.

Nooit een euro aan verdiend

Galizia, de man op de voorkant, werd vroeger nog weleens herkend, maar nu niet meer. In september wordt hij 40. De foto is ruim twintig jaar geleden genomen, maar nog steeds is hij één van de bekendste gezichten in Rome: de kalender hangt bij iedere kiosk. 

Dat de kalender na twintig jaar nog steeds zou worden verkocht, had ook hij niet verwacht. Hij heeft er nooit een euro aan verdiend. Zelf woont hij op Sicilië, waar ook de foto is gemaakt. Daar wordt hij niet herkend op straat, zegt hij. 

De elf andere priesters, zijn die wel echt? “Die zijn ook nep”, verklapt Galizia in de krant.