Imagbe Ehizomwengie was straatverkoper in Italië tot hij de lotto won. Alleen bleek zijn hoofdprijs van 500.000 euro onbereikbaar: geen papieren, geen geld, klonk het bij de bank. Uiteindelijk kwam het toch goed.

De 36-jarige Nigeriaanse immigrant kon zijn ogen nauwelijks geloven. In oktober kocht hij een kraslot van 5 euro, geld dat hij op straat bij elkaar had gescharreld met bedelen en het verkopen van papieren zakdoekjes. Hij kraste de zilverkleurige folie van de vakjes weg en daar stond het echt: 500.000 euro.

“Ik heb gehuild”

Imagbe Ehizomwengie was opeens een rijk man, dacht hij, nadat hij jarenlang op straat heeft geleefd en allerlei baantjes heeft gehad om te overleven. Hij kan zijn geluk niet op: eindelijk kan hij een leven opbouwen in zijn nieuwe vaderland, waar hij tien jaar geleden aankwam met een bootje vanuit Noord-Afrika. “Ik kon het eerst niet geloven”, vertelt hij aan de lokale Italiaanse krant ‘Il Resto del Carlino’. “Ik heb gehuild.”

Ehizomwengie ontvluchtte Nigeria omdat hij geen deel wilde uitmaken van de strenge sekte waar zijn vader spiritueel leider was. Na een lange reis door de woestijn belandde hij in Libië, waar hij gevangen werd genomen door plaatselijke milities. Pas na het betalen van een flinke som geld kon hij zijn reis voortzetten. Met een bootje stak hij de Middellandse Zee over en zette hij in 2016 voet op Italiaanse bodem.

Asiel afgewezen

Zijn asielaanvraag werd daar echter afgewezen, waarna Ehizomwengie in de illegaliteit belandde. Zonder verblijfsvergunning mag hij officieel niet werken. De man hield zichzelf in leven met slechtbetaalde jobs en het verkopen van papieren zakdoekjes en andere prullaria bij de ingang van een supermarkt in Pesaro, in Noord-Italië.

Tot zijn geluksdag in oktober vorig jaar, de dag waarop hij ineens 500.000 euro rijker werd. Ehizomwengie had echter buiten de Italiaanse bureaucratie gerekend.

Om de prijs te innen heeft hij namelijk een bankrekening nodig, maar bij de bank vertellen ze hem dat hij die niet krijgt omdat hij geen verblijfsvergunning heeft. Om het geld tóch te kunnen cashen, schakelt hij een Nigeriaanse ‘vriend’ in, die het geld op zijn bankrekening laat storten. De vriend belooft het geld te bewaren totdat Ehizomwengie zijn zaakjes geregeld heeft.

Verbroken belofte

Die belofte komt hij niet na. “Nadat hij het geld op zijn rekening had, begon hij zich te gedragen alsof het geld van hem was.” Uiteindelijk wordt met de tussenkomst van de Nigeriaanse gemeenschap in Italië een oplossing gevonden. Een deel van het geld wordt overgemaakt naar de rekening van een neef van de 36-jarige Nigeriaan en daarmee wordt een winkel, Mama Africa, gekocht in het stadje Falconara, waar hij zal gaan werken zodra hij zijn verblijfsvergunning heeft.

“ Het kan ongelooflijk klinken, maar de verblijfsvergunning betekent meer voor mij dan het winnen van al dat geld. Ik wil werken en bijdragen aan de samenleving

Imagbe Ehizomwengie

Verblijfsvergunning belangrijker

En dan dus de verblijfsvergunning, de volgende horde in het leven van Ehizomwengie. Eerder deze week besloot de rechtbank in Ancona, nadat zijn advocaat een aanvraag had ingediend, om de 36-jarige Nigeriaan alsnog een verblijfsstatus toe te kennen. Voor de rechtbank gaven zijn goede Italiaans, zijn werk in Mama Africa én zijn nieuwe financiële onafhankelijkheid de doorslag.

““Ik heb voor dit moment gebeden sinds ik in Italië aankwam”, zegt Imagbe Ehizomwengie aan de Britse krant ‘The Guardian’. “Het is een enorme opluchting. Het kan ongelooflijk klinken, maar de verblijfsvergunning betekent meer voor mij dan het winnen van al dat geld. Ik wil werken en bijdragen aan de samenleving.”